ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΛΑΘΟΣ...
Mon Oct 2016
...Που κάνουν πολλοί άνθρωποι είναι να εγκαταλείψουν την προσπάθεια όταν αυτή κορυφώνεται.
Γιατί τότε νομίζουν ότι έφτασε το τέλος.
Ενώ τότε είναι που η αποκάλυψη της προσπάθειας κάνει την εμφάνισή της.
Είναι τότε που ενεργεί αυτό που ονομάζω «ο νόμος της συσσωρεμένης προσπάθειας».
Μια όμορφη παραβολική ιστορία τον επεξηγεί: Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας χωρικός που έμαθε πως μέσα σ’ ένα δάσος, κάτω από ένα βράχο βρισκόταν ένα κοίτασμα με διαμάντια. Μόλις ο χωρικός έμαθε ακριβώς που ήταν αυτός ο βράχος, πήρε μια βαριοπούλα και αφού τον βρήκε, άρχισε να τον χτυπά, με όλη του τη δύναμη. Πέρασαν κάμποσες ημέρες και οι προσπάθειές του φάνηκαν άκαρπες. Τότε, απογοητευμένος, σηκώθηκε κι έφυγε. Μετά από λίγο καιρό, κάποιος άλλος έχοντας ακούσει για τον βράχο αυτό, πήγε στο βράχο, με στόχο να τον σπάσει και να βρει τα διαμάντια κάτω από αυτόν. Ο φίλος μας, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το πρώτο του χτύπημα και ο βράχος διαλύθηκε, αποκαλύπτοντας τα πλούσια κοιτάσματα σε διαμάντια.
Αυτός είναι ο «νόμος της συσσωρεμένης προσπάθειας» που υπαγορεύει ότι ποτέ δεν ξέρεις ποια από όλες σου τις προσπάθειες θα είναι η τελευταία, η καθοριστική. Εκείνη που θα σε ανταμείψει για όλες τις προηγούμενες.
Φίλες και φίλοι, οι ημέρες που ζούμε απαιτούν ασταμάτητη και προμελετημένη προσπάθεια. Απαιτούν επίσης, πίστη στο αόρατο. Γιατί μια τέτοια πίστη είναι εκείνη που θα το κάνει ορατό.
Είναι η προσπάθεια με σχέδιο, στόχο, στρατηγική και δεξιότητες που θα φέρει αποτέλεσμα.
Η απογοήτευση, η άρνηση, η απελπισία και η εγκατάλειψη είναι οι «σειρήνες» που σε καλούν να εγκαταλείψεις κάθε σου προσπάθεια για κάτι καλύτερο.
Μην τις ακούσεις!
Μην τους επιτρέψεις να πάρουν τον έλεγχο του μυαλού και των πράξεών σου!
Κανείς δεν μετάνιωσε για την επιμονή του να μην εγκαταλείψει μια μάχη που ακόμα δεν έχει κριθεί.
Και όλοι μετάνιωσαν τη λάθος απόφασή τους να θεωρήσουν το προσωρινό μόνιμο και οριστικό.
Οι εποχές που ζούμε γεννούν ανθρώπους επιρρεπείς στο να κάνουν μοιραία λάθη.
Μη γίνεις ένας από αυτούς.
Όσο δύσκολα κι αν σου φαίνονται τα πράγματα, εσύ συνέχισε να περπατάς.
Μη φοβηθείς τις φωτιές που υπάρχουν στο δρόμο σου. Γιατί κάπου μετά τις φωτιές υπάρχει το ξέφωτο.
Δώσε στον εαυτό σου το δικαίωμα της τελευταίας, της ύστατης προσπάθειας και της νίκης που θα την ακολουθήσει.
