Η πίστη δημιουργεί τη δική σου πραγματικότητα!
Πριν από πολλά χρόνια, στο τέλος ενός σεμιναρίου μου, ένας μαθητής με πλησίασε και μου χάρισε ένα μικρό βιβλίο σε φωτοτυπίες.
«Διάβασέ το. Θα σου αρέσει», μου είπε.
Το βιβλίο έμεινε για χρόνια στην άκρη. Ώσπου κάποια στιγμή το διάβασα. Ήταν το «Αγαπητέ Θεέ» του Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ.
Ο Όσκαρ, ένα δεκάχρονο αγόρι με καρκίνο, γράφει γράμματα στον Θεό. Κάποια στιγμή του λέει: «Δεν υπάρχεις».
Και η απάντηση είναι συγκλονιστική: «Έστω κι αν δεν υπάρχω, εσύ μπορείς να με κάνεις να υπάρχω».
Από τότε σκέφτομαι συχνά αυτά τα λόγια. Ίσως η πίστη να μην είναι τόσο πολύ αυτό που πιστεύεις, όσο αυτό που δημιουργεί μέσα σου αυτό που πιστεύεις.
Στον Θεό.
Στη ζωή.
Στους ανθρώπους.
Στον εαυτό σου.
Γιατί η πίστη δεν αλλάζει πάντα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Μπορεί όμως να αλλάξει εμάς. Να μας δώσει δύναμη όταν φοβόμαστε. Ελπίδα όταν απογοητευόμαστε. Και έναν λόγο να συνεχίσουμε όταν ο δρόμος γίνεται δύσκολος. Γι’ αυτό πιστεύω πως τα μεγαλύτερα θαύματα δεν γίνονται πάντα γύρω μας. Γίνονται μέσα μας.
Κι αν δεν μπορείς να πιστέψεις στον Θεό, πίστεψε τουλάχιστον στον εαυτό σου. Γιατί πολλές φορές δεν χρειάζεται να ξέρεις ότι θα τα καταφέρεις. Χρειάζεται απλώς να πιστεύεις αρκετά ώστε να μην τα παρατήσεις.
