Ο αγρότης και το άλογο
Κάποτε ζούσε σε ένα μικρό χωριό ένας ηλικιωμένος αγρότης. Είχε ένα πανέμορφο άλογο, το καλύτερο της περιοχής. Οι γείτονές του το ζήλευαν.
Μια μέρα, το άλογο έφυγε και χάθηκε στα βουνά.
Οι χωριανοί έτρεξαν να τον συλλυπηθούν.
— «Τι μεγάλη ατυχία! Τόσο καλό άλογο...»
Ο αγρότης απάντησε ήρεμα:
— «Ίσως. Ποιος ξέρει αν είναι καλή ή κακή τύχη;»
Λίγες ημέρες αργότερα, το άλογο επέστρεψε. Μαζί του έφερε δώδεκα άγρια άλογα.
Οι χωριανοί ενθουσιάστηκαν.
— «Τι απίστευτη τύχη! Από ένα άλογο, τώρα έχεις δεκατρία!»
Ο αγρότης χαμογέλασε.
— «Ίσως. Ποιος ξέρει αν είναι καλή ή κακή τύχη;»
Την επόμενη μέρα, ο γιος του προσπάθησε να δαμάσει ένα από τα άγρια άλογα. Το άλογο τον πέταξε κάτω και έσπασε το πόδι του.
Οι γείτονες ξαναήρθαν.
— «Τι τρομερή ατυχία!»
Ο αγρότης απάντησε:
— «Ίσως. Ποιος ξέρει αν είναι καλή ή κακή τύχη;»
Μερικές εβδομάδες αργότερα, ξέσπασε πόλεμος. Ο στρατός πέρασε από το χωριό και πήρε όλους τους νέους άνδρες να πολεμήσουν.
Επειδή ο γιος του αγρότη είχε σπασμένο πόδι, δεν τον πήραν.
Οι χωριανοί είπαν:
— «Τελικά στάθηκες πολύ τυχερός.»
Και ο αγρότης απάντησε για άλλη μια φορά:
— «Ίσως. Ποιος ξέρει αν είναι καλή ή κακή τύχη;»
Το βαθύτερο νόημα
Η ιστορία δεν λέει ότι όλα είναι καλά ούτε ότι όλα είναι κακά.
Λέει κάτι πολύ πιο βαθύ. Κανένα γεγονός δεν είναι από μόνο του οριστικά καλό ή κακό. Η ζωή δεν σταματά σε μία στιγμή. Κάθε γεγονός γίνεται η αιτία του επόμενου και μόνο ο χρόνος αποκαλύπτει το πραγματικό του νόημα.
Αυτό που σήμερα μοιάζει με καταστροφή, αύριο μπορεί να αποδειχθεί η μεγαλύτερη ευλογία. Και αυτό που σήμερα πανηγυρίζεις, ίσως αργότερα αποδειχθεί η αρχή μιας δυσκολίας.
Γι' αυτό ο σοφός άνθρωπος δεν βιάζεται να χαρακτηρίσει τα γεγονότα. Παρατηρεί, αποδέχεται και συνεχίζει να πράττει με ψυχραιμία.
Όπως έλεγε και ο Επίκτητος: «Δεν μας ταράζουν τα πράγματα, αλλά η κρίση που σχηματίζουμε γι' αυτά.»
Η δύναμη της ιστορίας βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη στάση: να μην εγκλωβίζεσαι στην πρώτη ερμηνεία ενός γεγονότος, γιατί η ιστορία δεν έχει τελειώσει ακόμα.
