Γιατί να είμαι ο εαυτός μου σ΄ ένα κόσμο που υποκρίνεται;
Γιατί απλά, η υποκρισία θα είναι μόνον εξωτερική και όχι εσωτερική.
Η υποκρισία έχει δυο μορφές, δυο πρόσωπα.
Αυτό που φαίνεται κι αυτό που είσαι.
Όταν η υποκρισία που βρίσκεται έξω σου σε πλημμυρίζει και προσπαθεί να κερδίσει κομμάτι του εαυτού και της ψυχής σου, τότε είναι που χρειάζεται να παραμείνεις ο εαυτός σου. Να είσαι αυθεντικός «εντός». Γιατί μόνον η εσωτερική αυθεντικότητα θα σε βοηθήσει να επιβιώσεις, να αντιμετωπίσεις και να διαχειριστείς αποφασιστικά και δημιουργικά αυτό που σε απειλεί έξω σου.
Κι αυτή η εσωτερική αυθεντικότητα, να ξέρεις δηλαδή ποιος/α είσαι και που βρίσκεσαι σε σχέση με τις αξίες, τα συναισθήματα και τις σκέψεις σου, είναι η «ασπίδα» σου για να επιβιώσεις μέσα από πολλές δύσκολες, άβολες ή …άκομψες καταστάσεις.
Γι αυτό αξίζει να παραμένεις ο εαυτός σου και να μην υποκρίνεσαι ότι είσαι κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είσαι.
Το θέμα είναι να μπορείς να αξιολογείς σοφά πότε να το κάνεις αυτό.
