Μη ρίχνεις «άσφαιρα» στο θηρίο του φόβου!
Υπάρχει ένα «θηρίο» που κάποια στιγμή εμφανίζεται μπροστά σε όλους μας.
Μπορεί να είναι μια δύσκολη απόφαση, μια σχέση που μας πληγώνει, μια δουλειά που μας αδειάζει, η ανάγκη να πούμε «όχι», ο φόβος της αποτυχίας, της απόρριψης ή της αλλαγής.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι φοβόμαστε. Το πρόβλημα είναι τι κάνουμε όταν φοβόμαστε.
Ο Jim Carrey έχει πει ότι «ο φόβος είναι ένας μόνιμος παίκτης στο σενάριο της ζωής μας». Και πράγματι. Πολλές φορές ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε, αλλά δεν το κάνουμε.
Δίνουμε υποσχέσεις στον εαυτό μας αλλά τελικά δεν τις κρατάμε. Λέμε:
«Από Δευτέρα θα αλλάξω».
«Αυτή είναι η τελευταία φορά».
«Πρέπει να μιλήσω».
«Πρέπει να πω όχι».
«Πρέπει να διεκδικήσω».
Και μετά, δεν κάνουμε τίποτα. Ρίχνουμε άσφαιρα. Κάνουμε θόρυβο, αλλά δεν αλλάζουμε κάτι.
Φαντάσου έναν άνθρωπο μέσα σε ένα οχυρό. Απέξω πλησιάζει ένα θηρίο. Εκείνος το βλέπει, έχει όπλο στα χέρια του, αλλά πυροβολεί με άσφαιρα. Έτσι συμβαίνει και στη ζωή. Υποχωρούμε όταν πρέπει να διεκδικήσουμε. Σιωπούμε όταν πρέπει να μιλήσουμε. Λέμε «ναι» όταν μέσα μας φωνάζουμε «όχι». Συμβιβαζόμαστε για να μη δυσαρεστήσουμε τους άλλους.
Και κάποια στιγμή θυμώνουμε. Όχι μόνο με τους άλλους. Με τον ίδιο μας τον εαυτό. Γιατί βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι δεν μας πρόδωσαν μόνο οι άλλοι. Εμείς εγκαταλείψαμε τον εαυτό μας.
Το να βάζεις όρια δεν είναι εγωισμός. Το να λες «όχι» δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς. Το να διεκδικείς δεν σημαίνει ότι είσαι σκληρός. Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως η δική σου ζωή έχει αξία.
Ποιο είναι το δικό σου θηρίο;
Για κάποιον είναι η αποτυχία.
Για κάποιον η ανάγκη να τον αποδέχονται όλοι.
Για κάποιον η ανασφάλεια, η αναβλητικότητα ή μια σχέση που τον καταστρέφει.
Και για κάποιον άλλον, το μεγαλύτερο θηρίο βρίσκεται μέσα του και είναι οι φόβοι, οι ενοχές, οι πεποιθήσεις και η αυτό-αμφισβήτηση.
Υπάρχουν, λοιπόν, δύο είδη «θηρίων». Αυτά που βρίσκονται μέσα μας και αυτά που βρίσκονται έξω από εμάς. Και αν δεν ξέρεις ποιο πολεμάς, είναι δύσκολο να ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις.
Γι' αυτό σταμάτα για λίγο και αναρωτήσου τι φοβάσαι πραγματικά; Τι αποφεύγεις; Τι πληρώνεις κάθε μέρα επειδή δεν το αντιμετωπίζεις;
Γιατί ο φόβος έχει κόστος όχι μόνο όταν κάνεις κάτι. Έχει κόστος και όταν δεν κάνεις τίποτα.
Μην περιμένεις να εξαφανιστεί ο φόβος για να προχωρήσεις. Η γενναιότητα δεν είναι η απουσία φόβου. Είναι η απόφαση να μην αφήσεις τον φόβο να αποφασίζει για λογαριασμό σου.
Βρες το δικό σου «θηρίο». Ονόμασέ το. Κοίταξέ το στα μάτια. Και κάνε ένα συγκεκριμένο βήμα. Κι αν κάποια στιγμή διαπιστώσεις ότι μόνος σου δυσκολεύεσαι να δεις καθαρά τι σε κρατά πίσω, μην θεωρήσεις τη βοήθεια αδυναμία.
Μερικές φορές χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που θα μας βοηθήσει να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις, να δούμε αυτό που μόνοι μας δεν βλέπουμε και να μετατρέψουμε τη σκέψη σε πράξη.
Μη ρίχνεις άσφαιρα. Πάρε τον εαυτό σου στα σοβαρά. Γιατί ίσως η μεγαλύτερη μάχη της ζωής δεν είναι να εξαφανίσεις όλους τους φόβους σου. Είναι να μην τους επιτρέψεις να σου στερήσουν τη ζωή που θα μπορούσες να έχεις ζήσει.
