Όταν αλλάζει ο καιρός, αλλάζει και η διάθεσή σου;
Υπάρχουν μέρες που ο ουρανός βαραίνει, η βροχή πέφτει ασταμάτητα και όλα μοιάζουν λίγο πιο γκρίζα.
Και κάπως έτσι είναι και η ψυχή μας. Με το φθινόπωρο, τις μικρότερες μέρες, την αλλαγή του καιρού, αλλάζουν πολλές φορές και η διάθεσή μας, η ενέργειά μας, η διάθεσή μας να επικοινωνήσουμε και να δημιουργήσουμε.
Κοιτάζω αυτό το παλιό, εγκαταλειμμένο αρχοντικό και σκέφτομαι πόσο εύκολα μπορεί να γίνει καθρέφτης της δικής μας ψυχής. Οι κλειστές πόρτες, οι ρωγμές, η υγρασία, τα σύννεφα θυμίζουν εκείνες τις περιόδους που αισθανόμαστε μόνοι, απογοητευμένοι ή φοβισμένοι.
Όμως ο βροχερός καιρός δεν είναι το τέλος της ημέρας. Είναι μια αλλαγή της ημέρας.
Και αυτό χρειάζεται να μάθουμε να κάνουμε και με τις αλλαγές της ζωής.
Να μην επιτρέπουμε σε μια δύσκολη περίοδο να μας πείσει ότι έτσι θα είναι για πάντα. Να ψάχνουμε μέσα στη «βροχή» τις ευκαιρίες, τις νέες προοπτικές και εκείνες τις μικρές χαραμάδες από όπου μπορεί να μπει ξανά το φως.
Αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μου: να βοηθώ ανθρώπους να κατανοούν καλύτερα τον εαυτό τους, να διαχειρίζονται τις αλλαγές και τις δύσκολες φάσεις και να ανακαλύπτουν δυνατότητες που, όταν όλα μοιάζουν γκρίζα, δυσκολεύονται να δουν μόνοι τους.
Γιατί δεν μπορούμε να αποφασίσουμε πότε θα βρέξει στη ζωή μας. Μπορούμε όμως να μάθουμε πώς θα σταθούμε κάτω από τη βροχή.
Και πολλές φορές, πίσω από τα πιο σκοτεινά σύννεφα, κρύβεται μια προοπτική που δεν είχαμε ακόμη τη δυνατότητα να δούμε.
